Tagarchief: Zomergasten

Drie lessen van zomergast Damiaan Denys

denys uvnl

Prof. Damiaan Denys tijdens een college van de Universiteit van Nederland

De laatste zomergast van 2015 is hoogleraar Psychiatrie Damiaan Denys (Wezegem, 1965). Net zoals Robbert Dijkgraaf en Erik Scherder is hij één van de wetenschappers waar Hilversum geen genoeg van krijgt. Wat kunnen we van hem leren?

1: Maak zin

Damiaan Denys gaf college voor de Universiteit van Nederland, hij stond op de planken met zijn eigen theatershow en was meerdere keren te gast bij talkshows. Hij vindt het -blijkbaar- leuk om de publiciteit op te zoeken. Uiteraard heeft niet iedereen de intrinsieke motivatie om naar buiten te treden. Als redacteur voel je meteen of iemand graag meewerkt. Je hebt mensen die drie dagen na je deadline terugmailen, en je hebt mensen die meteen een sms terug sturen. Denys behoort tot de laatste categorie. Een welwillende houding maakt (jouw optreden in) een programma veel beter dan ergernis en onwil.

2. Wees duidelijk & neem stelling

Als je jaren in het onderzoek zit, kun je een vertekend beeld krijgen van het publiek begrip van wetenschap. Je kunt tegen een redacteur praten alsof je met een collega spreekt, en dan versimpelen zodra je merkt dat je gesprekspartner het spoor bijster raakt. Denys draait het om: hij begint zonder jargon, gebruikt metaforen en verwijst naar alledaagse situaties en voorwerpen. Hij gaat pas de diepte in als erom gevraagd wordt.
Daarnaast durft Denys stelling te nemen. Ook hij plaatst af en toe kanttekeningen bij een uitspraak, maar hij zal zijn verhaal niet laten wegzinken in nuanceringen.

3. Lever

Een tv-programma wordt doorgaans van A tot Z voorbereid. Een eindredacteur zal altijd van zijn redacteuren willen weten ‘of de gast levert’: komen er uitspraken waar het programma ‘iets mee kan’ en worden die uiteindelijk ook gedaan voor de camera? In het voorgesprek van het programma Witteman Ontdekt, informeerde Denys al snel: wat willen jullie eigenlijk met het programma? Een terechte vraag, want zo kom je meer te weten over de context: wat is de invalshoek? Wie zijn de andere gasten? Verwachtingsmanagement is erg belangrijk voor tv-redacteuren: als je in een voorgesprek A hebt gezegd, moet je in het programma niet B zeggen. Een onderwerp (en de gasten en filmpjes die daarbij horen) valt dan “in het water”.

Waarom zou je als wetenschapper voor de camera willen verschijnen? En wat vertel je dan? Het antwoord lees je in Wetenschappers in Beeld

Hoofdstuk 1: Media versus wetenschap

In de uitzending van Zomergasten van zondag 11 augustus 2013 vertelt terreurdeskundige Beatrice de Graaf hoe haar bijdrage voor de uitzending van Nieuwsuur over de aanslagen van Anders Breivik in 2011 tot stand kwam. Vlak voor de uitzending had ze sterke aanwijzingen via haar Twitter-netwerk dat de aanslag niet uit de jihadistische hoek kwam. Toch wijzen alle filmpjes die zijn klaargezet en de bijdragen van andere verslaggevers in die richting. De Graaf houdt daarom tijdens het interview alle mogelijkheden open en gaat deels mee in de speculaties. Tijdens Zomergasten gebruikt ze dit voorbeeld om aan te tonen hoe moeilijk het is om als deskundige vast te houden aan je eigen verhaal op basis van de feiten.

Hoogleraar Rechtsfilosofie Andreas Kinnegin doet voor hoe je kunt omgaan met hufterjournalistiek.

Over urgentie creëren met een op zich nogal saai experiment: het vallen van een druppel pek.
http://www.theninthwatch.com